Wojciech Pietrasiewicz

doradca podatkowy

Specjalizuję się w prawie podatkowym ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień podatku od towarów i usług. Doradzam organizatorom imprez, instytucjom kultury, wydawnictwom, artystom, ale również podmiotom z branży nieruchomościowej, informatycznej, finansowej. Od prawie 15 lat z sukcesami pomagam podatnikom w trakcie kontroli postępowań podatkowych i postępowaniach przed sądami administracyjnymi.
[Więcej >>>]

Skontaktuj się

Czy honoraria artystów-przedsiębiorców są objęte podatkiem u źródła (WHT)? Okazuje się, że w niektórych sytuacjach – nie. Wszystko zależy od treści umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Ważna treść umów o unikaniu

Od dawna z kolegami z mojej kancelarii analizujemy treść różnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Przedmiotem naszych analiz bardzo często są honoraria artystów-przedsiębiorców. Właściwa interpretacja umów jest więc kluczowa aby ustalić, czy honoraria artystów-przedsiębiorców mogą być wyłączone z WHT. Typowe sytuacje, które powodują, że nie musisz pobierać WHT, to finansowanie honorarium ze środków publicznych oraz organizacja wydarzenia w ramach wymiany kulturalnej.

We wpisie Jak udokumentować wymianę kulturalną? znajdziesz kilka praktycznych informacji, jak prawidłowo udokumentować wymianę kulturalną. Dopiero wtedy możesz bezpiecznie stosować zwolnienie z WHT.

Dziś przekażę Ci kilka ważnych wskazówek odnośnie opodatkowania honorariów artystów-przedsiębiorców. Niektóre z nich poruszyłem we wpisie Wynagrodzenie artysty z pośrednictwem agencji.

Honoraria artystów-przedsiębiorców

Czy musisz pobrać WHT od honorarium artysty-przedsiębiorcy? Aby to ustalić, warto sprawdzić kilka kwestii.

Musisz najpierw ustalić, do jakiej kategorii dochodów/przychodów należy wynagrodzenie artysty. Jeśli jest to honorarium za artystyczne wykonanie w ramach działalności gospodarczej, musisz sprawdzić treść właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jako przykład wezmę umowę z Japonią.

Dlaczego?

Za chwilę się przekonasz.

Art. 17 ust. 1 Umowy z Japonią brzmi następująco:

“Bez względu na postanowienia artykułu 14 i 15, dochody uzyskiwane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, występującą w charakterze artysty, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego lub muzyka, albo też sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie. Jednak dochód taki będzie zwolniony, spod opodatkowania w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli taka działalność wykonywana jest przez osobę mającą miejsce zamieszkania w pierwszym wymienionym Umawiającym się Państwie, zgodnie ze specjalnym programem wymiany kulturalnej, uzgodnionym między Rządami obu Umawiających się Państw.”

Przepis ten wskazuje jedną bardzo ważną kwestię. Jeśli wypłacasz wynagrodzenia na rzecz artysty japońskiego, powyższy przepis może nie mieć zastosowania.

Dlaczego?

Kluczowe w tym zakresie jest sformułowanie “bez względu na postanowienia artykułu 14 i 15″. Oznacza ono, że dochody artysty musisz opodatkować na podstawie art. 17 umowy  niezależnie od postawień umowy, które dotyczą opodatkowania wolnych zawodów (art. 14) i  pracy najemnej (art. 15). Jak widzisz, wskazane postanowienie nie odnosi się wprost do zysków przedsiębiorstw. Może więc honoraria artystów-przedsiębiorców nie są opodatkowane na podstawie powyższego przepisu?

Korzystne interpretacje

Na taką możliwość wskazują pojawiające się powoli interpretacje indywidualne. Organy podatkowe uznają, że honoraria artystów-przedsiębiorców, przy takim brzmieniu umowy jak w przypadku umowy z Japonią należy klasyfikować jako zysk przedsiębiorstw. A w takiej sytuacji nie musisz więc pobierać WHT.

Takie stanowisko prezentuje ostatnio Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej:

“zyski zagranicznego przedsiębiorcy z tytułu wykonywania działalności artystycznej w Polsce, nieprowadzącego tej działalności poprzez położony w Polsce zakład będą – stosownie do treści art. 7 ust. 1 umowy polsko-japońskiej – podlegać opodatkowaniu w Japonii.”

(interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 marca 2019 r., nr 0115-KDIT2-1.4011.17.2019.2.MST).

Takich umów jest znacznie więcej. Warto więc przyjrzeć się rezydencji artystów, z którymi bezpośrednio zawierasz umowy. Jeśli bowiem pochodzą oni z kraju, który ma z Polską podobną umowę, możesz uniknąć poboru podatku u źródła od ich wynagrodzeń.

Pamiętaj, że aby skorzystać z braku obowiązku poboru WHT na podstawie umowy:

  • musisz posiadać oryginalny certyfikat rezydencji artysty,
  • artysta musi być rzeczywistym odbiorcą wynagrodzenia,
  • musisz dochować należytej staranności  weryfikując rezydencję artysty oraz jego prawo do zwolnienia z WHT.

Warto pamiętać też, że w Twojej konkretnej sytuacji, wskazane może być również uzyskanie własnej interpretacji indywidualnej. Jeśli potrzebujesz pomocy w tym zakresie, po prostu skontaktuj się ze mną.

A poniżej zdjęcie z weekendowego zwiedzania. Odwiedziłem Muzeum Farmacji im. Antoniny Leśniewskiej. Na niewielkiej przestrzeni znajdziesz tam odtworzone wnętrze apteki z kolekcją mebli, narzędzi i naczyń. A dodatkowo jeden z dwóch ocalałych egzemplarzy jej wspomnień z 1901 r. Muzeum otrzymało w tym roku nominację do nagrody Europejskiego Muzeum Roku. Warto zajrzeć tam choćby na chwilę.

Honoraria artystów-przedsiębiorców

Kolekcja ampułek – Muzeum Farmacji im. Antoniny Leśniewskiej

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy podatkowej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 509 509 974 e-mail: wpietrasiewicz@mvptax.pl

W mojej praktyce pytanie o alternatywny prewspółczynnik w instytucji kultury pojawia się dosyć często. Czy można go stosować? W jakich okolicznościach? Czy jest on korzystniejszy od podstawowej metody liczenia prewspółczynnika?

Dziś postanowiłem przekazać ci kilka wskazówek dotyczących tego czy można stosować alternatywny prewspółczynnik w instytucji kultury.

A moment na ten wpis nie jest przypadkowy 🙂

W zeszłym tygodniu miałem przyjemność prowadzić przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie jedną z pierwszych spraw dotyczących możliwości stosowania alternatywnego prewspółczynnika w instytucji kultury.

Czy z sukcesem?

O tym za chwilę!

Prewspółczynnik – metoda podstawowa

O samym prewspółczynniku i jego kalkulacji wspominałem już na moim blogu kilka razy.

O wątpliwościach odnośnie tego czy wszystkie instytucje kultury powinny go stosować wspominałem m.in. we wpisie Instytucje kultury jednak z prewspółczynnikiem?Instytucje kultury jednak bez prewspółczynnika? Kwestia ta budzi ogromne kontrowersje. Zapewne dopiero Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnie czy wszystkie instytucje kultury muszą stosować prewspółczynnik.

Natomiast kilka wskazówek jak policzyć prewspółczynnik znajdziesz we wpisie Jak policzyć prewspółczynnik? Pomoże Ci on policzyć prewspółczynnik w oparciu o metodę z Rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Rozporządzenie).

Samo policzenie prewspółczynnika zgodnie ze wzorem zaproponowanym w Rozporządzeniu budzi uzasadnione wątpliwości. Te najistotniejsze wiążą się z kwestią uwzględniania dotacji w mianowniku prewspółczynnika. Postaram się poruszyć te kwestię w jednym z kolejnych wpisów.

Niezależnie od wskazanych wątpliwości wzór ministerialny jest bardzo niekorzystny dla instytucji kultury. Ogranicza bowiem prawo do odliczenia podatku naliczonego nawet o kilkadziesiąt procent.

Czy możesz więc zastosować inną metodę kalkulacji prewspółczynnika w swoich rozliczeniach?

Alternatywny prewspółczynnik w instytucji kultury

Ustawa o VAT teoretycznie daje możliwość stosowania alternatywnego prewspółczynnika. Jeżeli uznasz, że ministerialny sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice Twojej działalności i dokonywanych nabyć, możesz zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji (art. 86 ust. 2h ustawy o VAT).

Teoretycznie na podstawie ustawy o VAT możesz wybrać metodę kalkulacji prewspółczynnika, która najlepiej odzwierciedla profil Twojej instytucji kultury. Alternatywny prewspółczynnik w instytucji kultury możesz policzyć bazując na sposobie wykorzystania obiektu, w oparciu o powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej. Możesz również ustalić dowolną inną metodę.

Musisz jednak spełnić jeden istotny warunek: Twoja metoda powinna lepiej odzwierciadlać specyfikę Twojej działalności niż metoda ministerialna.

Tyle ustawa o VAT.

Organy podatkowe mają jednak inne zdanie. W większości interpretacji indywidualnych, z którymi się zetknąłem, organy podatkowe wskazywały, że to metoda wynikająca  z Rozporządzenia jest najwłaściwsza.

Tak też było w sprawie, którą prowadzę dla jednej z instytucji kultury.

Zapytaliśmy, czy instytucja kultury może stosować do odliczenia VAT w jednym ze swoich obiektów prewspółczynnik oparty o faktyczne wykorzystanie obiektu. Jako że obiekt był wykorzystywany głównie do działalności opodatkowanej VAT (usługi wstępu), wyliczony przez instytucję prewspółczynnik był wyższy o kilkadziesiąt procent od tego kalkulowanego zgodnie z Rozporządzeniem.

Jak zapewne domyślasz się, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie zaakceptował zaproponowanej przez instytucję metody. Przede wszystkim podkreślił, że najwłaściwszą metodą jest ta wynikająca z Rozporządzenia. Uznał, że ona najlepiej odzwierciedla specyfikę działania instytucji kultury. Uznał więc, że alternatywny prewspółczynnik oparty o faktyczne wykorzystanie obiektu nie jest właściwy.

Sprawa trafiła więc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (WSA).

Ważne orzeczenie

W zeszłym tygodniu miałem rozprawę w tej sprawie (sygn. I SA/Kr 376/19). Choć oczywiście nie ma jeszcze pisemnego uzasadnienia, to sprawa zakończyła się pozytywnie 🙂

W uzasadnieniu ustnym WSA potwierdził, że alternatywny prewspółczynnik w instytucji kultury jest dopuszczalny. Co więcej, metoda oparta na faktycznym wykorzystaniu obiektu lepiej odzwierciedla specyfikę działalności instytucji kultury i rolę obiektu. Z tych przyczyn należy dopuścić zastosowanie alternatywnego prewspółczynnika i odrzucić metodę z Rozporządzenia.

WSA podkreślił, że metoda z Rozporządzenia nie uwzględnia w sposób właściwy zakresu wykorzystania obiektu do działalności opodatkowanej VAT.

Nie wiem, czy organ zamierza zaskarżyć ten wyrok. Nie mogę tego wykluczyć. Wszystko będzie jasne za mniej więcej 2 miesiące. Mam jednak nadzieję, że ten wyrok będzie początkiem pozytywnych wyroków dla instytucji kultury, tak jak to stało się w przypadku alternatywnego prewspółczynnika dla gmin.

A poniżej – pamiątka mojej kolejnej wizyty na Dolnym Śląsku – Zespół klasztorny opactwa cysterskiego w Henrykowie. moja wizyta w Henrykowie nie była przypadkowa. Bardzo chciałem zobaczyć miejsce, gdzie powstała Księga Henrykowska – jeden z najstarszych zabytków piśmiennictwa polskiego. Udało się 🙂

Opactwo cystersów

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy podatkowej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 509 509 974 e-mail: wpietrasiewicz@mvptax.pl

Prewspółczynnik przed 2016 r.?

Wojciech Pietrasiewicz21 maja 2019Komentarze (0)

Prewspółczynnik przed 2016 r.? Takie pytanie możesz sobie zadać po ostatnim wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 8 maja 2019 r. w sprawie C-566/17. O prewspółczynniku w działalności kulturalnej pisałem już wiele razy. Więcej szczegółów znajdziesz tutaj.

Jakiś czas temu przygotowałem również informator dotyczący prewspółczynnika. Znajdziesz go tutaj.

Zapewne pamiętasz bardzo ważną uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 2011 r. Dotyczyła tego, czy w sytuacji braku szczególnych przepisów określających prewspółczynnik przed 2016 r., konieczne jest proporcjonalne odliczenie VAT od zakupów związanych z działalnością opodatkowaną i czynnościami niepodlegającymi VAT.

W uchwale NSA wskazał jednoznacznie, że:

“W świetle przepisów art. 86 ust. 1 oraz art. 90 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., nr 54, poz. 535, ze zm.) czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie mogą wpłynąć na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu art. 90 ust. 3 powołanej wyżej ustawy.”

(uchwała NSA z 24 października 2011 r., sygn. I FPS 9/10).

Podstawą takiej tezy było to, że przy braku jednoznacznych przepisów wskazujących sposób proporcjonalnego odliczenia VAT, nie można “karać” podatników brakiem prawa do odliczenia. Naruszałoby to bowiem zasadę neutralności.

Po prawie 8 latach sprawa wróciła na wokandę – tym razem sądów unijnych.

Zagadnienie przed TSUE

Związek Gmin Zagłębia Miedziowego prowadził działalność w zakresie gospodarowania odpadami na terenie gmin-członków związku. Jednocześnie Związek świadczył usługi dodatkowe na rzecz podmiotów prywatnych. Usługi te nie generowały jednak wysokich obrotów. We wniosku o interpretację Związek zapytał więc, czy ma pełne prawo do odliczenia VAT związanego zarówno z działalnością gospodarczą jak i aktywnościami w interesie członków Związku. Podstawowym argumentem dla Związku był brak przepisów określających zasady proporcjonalnego odliczenia w tej sytuacji. Prewspółczynnik przed 2016 r. nie był określony w przepisach ustawy o VAT.

Po negatywnej interpretacji, sprawa trafiła do sądu administracyjnego. Ten z kolei skierował pytanie do TSUE.

Wyrok TSUE

W swoim wyroku TSUE podkreślił przede wszystkim, że:

“sam brak takich uregulowań we właściwych przepisach podatkowych nie oznacza, że podatnik ma prawo odliczyć w całości VAT obciążający te wydatki również w odniesieniu do części podatku naliczonego, która jest związana z transakcjami nieobjętymi wspólnym systemem VAT. Przyznanie takiego prawa do pełnego odliczenia skutkowałoby rozszerzeniem zakresu tego prawa, wbrew podstawowym zasadom wspólnego systemu VAT.”

TSUE podkreślił również, że przepisy techniczne nie są niezbędnym wymogiem do zastosowania przez podatnika odliczenia proporcjonalnego, o ile może on określić kwotę VAT naliczonego podlegającego odliczeniu bazując na dostępnych przepisach. Zdaniem TSUE brak takich przepisów nie uniemożliwia kalkulacji prewspółczynnika, gdyż podatnik ma możliwość uzyskania interpretacji organów podatkowych. Dodatkowo zdaniem TSUE są dostępne metody wyboru podziału podatku naliczonego na ten związany z działalnością gospodarczą i działalnością niemającą celu gospodarczego. Ostatecznie, czy podatnik istotnie ma taką możliwość zweryfikuje sąd krajowy.

Prewspółczynnik przed 2016 r.?

Zdaniem TSUE, brak przepisów określających zasady liczenia prewspółczynika nie zwalnia podatnika z obowiązku proporcjonalnego odliczenia VAT.

Czy to oznacza prewspółczynnik przed 2016 r. powinien mieć powszechne zastosowanie? Niestety nie można wykluczyć, że tak. Niestety nie znam jeszcze oficjalnego stanowiska Ministra Finansów w sprawie wyroku.

Biorąc pozytywną uchwałę NSA i dotychczasową praktykę, wydaje się, że konkluzje wyroku TSUE nie powinny wpłynąć na przeszłe rozliczenia VAT.

Pełną treść wyroku znajdziesz na stronach Trybunału Sprawiedliwości UE.

A poniżej efekt moich ostaniach krajoznawczych przygód. Widok z wieży Zamku Grodno. Średniowieczny zamek powstał najprawdopodobniej w XIII lub XIV. Pierwszy dokument wymieniający zamek pochodzi z 1315 r. Kilkakrotnie przebudowywany, częściowo zniszczony w trakcie wojny trzydziestoletniej. Nadal jednak możesz zobaczyć tam wyjątkowy budynek, bramy, budynek kaplicy i kilka komnat zamkowych. Jeśli jesteś na Dolnym Śląsku, warto tam zajrzeć.

Zamek Grodno

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy podatkowej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 509 509 974 e-mail: wpietrasiewicz@mvptax.pl

Sponsoring, darowizna a podatki

Wojciech Pietrasiewicz25 kwietnia 20192 komentarze

Dziś kilka słów o kwestiach bardzo istotnych w działalności kulturalnej i rozrywkowej takich jak sponsoring, darowizna, umowy barterowe.

A do tego w nietypowej formie 😊

Na zaproszenie mec. Anity Kozek-Kapuścińskiej prowadzącej bloga Prawo chroni sztukę – http://prawochronisztuke.pl/ porozmawialiśmy o najważniejszych kwestiach podatkowych takich form współpracy jak sponsoring, darowizny, umowy barterowe.

Zapraszam do lektury 😊

Dlaczego umowa sponsoringu jest atrakcyjna pod względem podatkowym?

Atrakcyjność umowy sponsoringu wynika przede wszystkim z możliwości zaliczenia wynagrodzenia uiszczanego przez Spółkę na rzecz instytucji kultury, fundacji lub stowarzyszenia do kosztów uzyskania przychodu. Nabywając w ramach sponsoringu konkretne świadczenia o charakterze promocyjnym czy marketingowym, sponsor stosunkowo łatwo może wykazać związek takich wydatków ze swoją działalnością gospodarczą oraz ich poniesienie w celu uzyskania przychodu, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodu. A takie wymogi zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodu stawia przed podatnikiem ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 15 ust 1. Ustawy o CIT). Analogiczne zasady dotyczą osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą (art. 22 ust. 1 Ustawy o PIT)

Warto pamiętać, że świadczenia wykonywane w ramach umów sponsoringowych stanowią usługi niematerialne. Dlatego, aby bezpiecznie zaliczyć wydatki ponoszone na podstawie takich umów do kosztów uzyskania przychodu, sponsor musi posiadać dowody potwierdzające faktyczne wykonanie usług objętych umową. Typowe dowody, które warto gromadzić w przypadku nabywania usług sponsoringowych to dokumentacja fotograficzna, filmowa lub inna potwierdzająca np. ekspozycję logo sponsora w ramach działań sponsoringowych, czy dowody na przeprowadzenie ustalonych w umowie działań marketingowych. W przypadku większych przedsięwzięć zdarza się, że sponsorowany przygotowuje szczegółowy raport dotyczący wykonania świadczeń ustalonych w umowie.

Jaka jest różnica w podatkach między sponsoringiem rzeczowym a pieniężnym?

Sponsoring rzeczowy ma miejsce, gdy sponsor przekazuje produkty lub towary (np. dzieło sztuki na rzecz galerii, eksponaty do muzeów, towary niezbędne do realizacji projektów kulturalnych) w zamian za usługi objęte umową sponsoringu.

Sponsoring pieniężny/finansowy ma miejsce, gdy dochodzi do przekazania środków pieniężnych w zamian za określone świadczenia promocyjne wynikające z umowy sponsoringowej. Przykładowo, w zamian za tytuł Partnera danego wydarzenia oraz umieszczenia logo sponsora w materiałach wydarzenia, sponsor przekazuje pewną sumę pieniędzy.

Podstawowa różnica pomiędzy ww. typami sponsoringu dotyczy zasad rozliczania VAT i fakturowania.
W przypadku sponsoringu pieniężnego udostępniający świadczenie marketingowe będzie zobowiązany do wystawienia faktury VAT na swoje usługi i zadeklarowania podatku należnego. Natomiast sponsor jest zobowiązany do przekazania wynagrodzenia za wykonane usługi w ramach umowy sponsoringu.

W przypadku sponsoringu rzeczowego, obie strony muszą wystawić faktury VAT. Sponsor wystawia fakturę na dostawę towarów/świadczenie usług na rzecz sponsorowanego, natomiast sponsorowany na świadczenie usług określonych w umowie sponsoringu.

Dalszą część wywiadu przeczytaj na blogu mec. Anity Kozek-Kapuścińskiej Prawo chroni sztukę 🙂

Na zakończenie podzielę się z Tobą miłą wiadomością. W zeszłym tygodniu w XIII Rankingu Doradców Podatkowych Rzeczpospolitej uzyskaliśmy dwie nagrody i trzy wyróżnienia. Kapituła rankingu doceniła naszą działalność pro bono i młode talenty. Dodatkowo, nasi prawnicy zostali wyróżnieni w kategoriach Postępowania, Ceny transferowe i PIT.

Ranking Doradców Podatkowych

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy podatkowej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 509 509 974 e-mail: wpietrasiewicz@mvptax.pl

Wielkanocne Życzenia

Wojciech Pietrasiewicz19 kwietnia 2019Komentarze (0)

Za oknem piękna pogoda, a przed nami świąteczny czas.

Z okazji zbliżających się Świąt Wielkanocnych chciałbym złożyć Ci najserdeczniejsze życzenia spokojnych i radosnych Świąt  spędzonych w miłej, rodzinnej atmosferze.

Życzę Ci, aby świąteczny okres był czasem odpoczynku i refleksji.

A po Świętach do zobaczenia na blogu 🙂

 

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy podatkowej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 509 509 974 e-mail: wpietrasiewicz@mvptax.pl