Wojciech Pietrasiewicz

doradca podatkowy

Specjalizuję się w prawie podatkowym ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień podatku od towarów i usług. Doradzam organizatorom imprez, instytucjom kultury, wydawnictwom, artystom, ale również podmiotom z branży nieruchomościowej, informatycznej, finansowej. Od prawie 15 lat z sukcesami pomagam podatnikom w trakcie kontroli postępowań podatkowych i postępowaniach przed sądami administracyjnymi.
[Więcej >>>]

Skontaktuj się

Obiecałem wpis wakacyjny i właśnie znalazłem chwilę, aby napisać kilka zdań o podatkach. Tym razem o obowiązku stosowania NIP na paragonie, gdy wystawiasz fakturę podatnikowi VAT. O samych fakturach w działalności kulturalnej wspominałem nieco we wpisie Faktura na usługi kulturalne zwolnione z VAT.

Wielkimi krokami zbliża się zmiana przepisów wprowadzająca obowiązek stosowania NIP na paragonie dla transakcji dokumentowanych później fakturami na rzecz podatników VAT. Warto już teraz zapoznać się z nowymi obowiązkami.

Faktura gdy NIP na paragonie

Ustawą z 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw Sejm uchwalił kolejny pakiet “zmian uszczelniających”. Tekst przyjęty przez Senat znajdziesz tutaj.

Jedną z ważnych zmian są ograniczenia w zakresie wystawiania faktur dla podatników VAT, gdy sprzedaż została zewidencjonowana na kasie fiskalnej. Wejdzie ona w życie w styczniu 2020 r., a będzie mieć zastosowanie do sprzedaży ewidencjonowanej z zastosowaniem kas rejestrujących po 1 stycznia 2020 r.

Na czym polega zmiana?

Jeśli zaewidencjonujesz na kasie sprzedaż na rzecz podatnika VAT i zażąda on faktury, po 1 stycznia 2020 r. możesz ją wystawić tylko gdy będziesz mieć jego NIP na paragonie. Jeżeli więc sprzedasz np. bilety na spektakl lub koncert, a sprzedaż zaewidencjonujesz na kasie, aby móc wystawić fakturę na rzecz podatnika VAT,  musisz uwzględnić NIP na paragonie.

Jeśli po 1 stycznia 2020 r. zaewidencjonujesz na kasie sprzedaż biletu na rzecz konsumenta, możesz  wystawić mu fakturę bez żadnych przeszkód – w takiej sytuacji paragon nie będzie zawierał NIP. Nie będzie go też zawierała faktura – o ile nabywca nie jest podatnikiem VAT.

W praktyce, gdy po 1 stycznia 202o r. sprzedajesz bilety i ewidencjonujesz sprzedaż na kasie, musisz zwrócić uwagę na kilka grup kupujących. Chodzi tu przede wszystkim o przedstawicieli szkół, wycieczek, stowarzyszeń innych nabywców biletów grupowych. Zdarza się, że w pierwszym odruchu nie proszą oni o fakturę. Następnie po kilku dniach zgłaszają się do Ciebie po fakturę z danymi szkoły czy stowarzyszenia.

Pamiętaj, że po 1 stycznia 2020 r. w takiej sytuacji będziesz musiał uwzględnić NIP nabywcy usługi na paragonie już przy sprzedaży. W przeciwnym razie nie będziesz mógł wystawić faktury. A jeśli ją wystawisz, narazisz się na sankcje.

Możliwe sankcje

Zastanawiasz się na pewno co się stanie, gdy jednak wystawisz fakturę podatnikowi VAT mimo że:

  • po 1 stycznia 2020 r. zarejestrujesz sprzedaż na kasie fiskalnej i
  • nie uwzględnisz na paragonie NIP.

W takiej sytuacji organ podatkowy ustali sankcję w wysokości 100% kwoty podatku wykazanego na fakturze. Jeżeli więc wystawisz taką fakturę, narazisz się na sankcję VAT równą kwocie podatku z faktury. Sankcje mają więc skutecznie odstraszać przed wystawianiem faktur na rzecz podatników VAT do paragonów bez NIP.

Jak się przygotować do zmian?

Przede wszystkim sprawdź, czy Twoja kasa fiskalna ma techniczną możliwość umieszczania NIP nabywcy na paragonie. Większość kas jest do tego przygotowana. Sprawdź jednak, czy na Twojej kasie możesz umieszczać NIP na paragonach.

Równie ważne jest poinformowanie osób ewidencjonujących sprzedaż na kasach fiskalnych o nowych obowiązkach.

Rozważ następujące kroki:

  1. Przygotuj prostą procedurę dotyczącą nowych zasad ewidencjonowania sprzedaży na kasie oraz wystawiania faktur do paragonów;
  2. Przeprowadź szkolenie wszystkich osób prowadzących u Ciebie sprzedaż z zastosowaniem kas z nowych zasad ewidencjonowania;
  3. Poinformuj o ryzykach związanych z wystawieniem faktury podatnikowi VAT, gdy wcześniej otrzymał on paragon bez właściwego NIP.

Pamiętaj, że warto również poinformować nabywców o tych zmianach. Wystarczy odpowiednią informację przed dokonaniem sprzedaży. Możesz również rozważyć pisemną informację w miejscu, gdzie prowadzisz swoją sprzedaż.

Jeśli potrzebujesz pomocy, po prostu napisz do mnie.

Słonecznego dnia 🙂

NIP na paragonie

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy podatkowej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 509 509 974 e-mail: wpietrasiewicz@mvptax.pl

E-faktury w zamówieniach publicznych

Wojciech Pietrasiewicz22 lipca 2019Komentarze (0)

Mam wrażenie, że e-faktury w zamówieniach publicznych to temat, które media trochę pomijają. A przecież od 1 sierpnia 2019 r. obowiązek przyjmowania ustrukturyzowanych faktur elektronicznych dotyczyć będzie zamówień poniżej 30.000 EUR! Dlatego dziś kilka słów o tym kiedy i jak instytucje kultury muszą przyjmować e-faktury w zamówieniach publicznych.

E-faktury w zamówieniach publicznych

Obowiązek odbierania ustrukturyzowanych faktur elektronicznych przesyłanych za pośrednictwem systemu teleinformatycznego wprowadziła ustawa z 9 listopada 2018 r. o elektronicznym fakturowaniu w zamówieniach publicznych, koncesjach na roboty budowlane lub usługi oraz partnerstwie publiczno-prywatnym (dalej: ustawa).

Kiedy instytucje muszą stosować e-faktury?

Pamiętaj, że Prawo zamówień publicznych stosuje się do udzielania zamówień publicznych m.in. przez jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych. Są nimi państwowe i samorządowe instytucje kultury. Jeśli więc Twoja instytucja kultury dokonuje zamówień publicznych, może być zmuszona przyjmować ustrukturyzowane faktury elektroniczne od swoich wykonawców.

Ustawa obowiązuje już od 18 kwietnia 2019 r. Od tego dnia obowiązek przyjmowania ustrukturyzowanych faktur elektronicznych dotyczy większości zamówień publicznych. Wyjątki w tym zakresie wskazuje wprost ustawa (art. 3 ust. 2).

Jednak dla zamówień i konkursów, których wartość nie przekracza wyrażonej w złotych równowartości kwoty 30 000 euro obowiązek odbierania ustrukturyzowanych faktur elektronicznych stosuje się od 1 sierpnia 2019 r.

Masz więc jeszcze chwilę, aby przygotować się do przyjmowania e-faktur w zamówieniach publicznych.

Inne obowiązki

Jeśli Twoja instytucja kultury dokonuje zamówień publicznych, musi posiadać konto na Platformie Elektronicznego Fakturowania (PEF). Swoje konto musisz założyć przed przewidywanym terminem otrzymania pierwszej ustrukturyzowanej faktury elektronicznej (art. 5 ust. 2 ustawy). Oznacza to, że nie masz pełnej kontroli nad tym, kiedy otrzymasz pierwszą ustrukturyzowaną fakturę elektroniczną.

Wykonawcy zamówień publicznych nie mają obowiązku stosowania ustrukturyzowanych faktur. Możesz się więc spodziewać, że większość z nich nadal będzie wystawiać “tradycyjne”  faktury. Warto jednak już teraz  przygotować się do tego i założyć konto na PEF. Oszczędzi Ci to stresu, gdy okaże się, że wykonawcę chce wystawić Twojej instytucji kultury ustrukturyzowaną fakturę elektroniczną.

Korzystanie z PEF nie wiąże się z żadnym kosztami.

Aby założyć konto na PEF musisz wybrać brokera, który będzie obsługiwał Twoje konto. Warto więc skontaktować się z jednym z nich, aby ustalić szczegóły związane z Twoim kontem PEF. Instrukcje związane ze stosowaniem PEF znajdziesz tutaj.

Ustrukturyzowane faktury

E-faktury w zamówieniach publicznych nie są zwykłym dokumentem w formie PDF. Są plikami w formacie XML, który są podobne do JPK.

Ustrukturyzowana faktura elektroniczna musi mieć dane wymagane przez ustawę o VAT, a dodatkowo:

  • informacje dotyczące odbiorcy płatności;
  • wskazanie umowy zamówienia publicznego.

W ustrukturyzowanej fakturze elektronicznej, mogą być uwzględnione również inne dane niezbędne ze względu na specyfikę zamówienia.

O czym więc warto pamiętać?

  • Warto już teraz założyć konto na PEF,
  • Musisz liczyć się z tym, że niektórzy z Twoich wykonawców prześlą Ci ustrukturyzowane faktury elektroniczne,
  • Wykonawcy nie muszą stosować ustrukturyzowanych faktur elektronicznych. Możesz więc spodziewać się, że większość z nich będzie nadal wystawiać faktury w dotychczasowej formie.

Właśnie zacząłem mój zasłużony urlop 🙂

Obiecuję jednak, że jeśli tylko znajdę chwilę, pojawi się na blogu wakacyjny wpis.

Pamiętaj, że zawsze możesz skontaktować się ze mną. Na wszystkie maile postaram się odpowiedzieć po powrocie 🙂

Miłego dnia 🙂

e-faktury w zamówieniach publicznych

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy podatkowej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 509 509 974 e-mail: wpietrasiewicz@mvptax.pl

Czy honoraria artystów-przedsiębiorców są objęte podatkiem u źródła (WHT)? Okazuje się, że w niektórych sytuacjach – nie. Wszystko zależy od treści umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Ważna treść umów o unikaniu

Od dawna z kolegami z mojej kancelarii analizujemy treść różnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Przedmiotem naszych analiz bardzo często są honoraria artystów-przedsiębiorców. Właściwa interpretacja umów jest więc kluczowa aby ustalić, czy honoraria artystów-przedsiębiorców mogą być wyłączone z WHT. Typowe sytuacje, które powodują, że nie musisz pobierać WHT, to finansowanie honorarium ze środków publicznych oraz organizacja wydarzenia w ramach wymiany kulturalnej.

We wpisie Jak udokumentować wymianę kulturalną? znajdziesz kilka praktycznych informacji, jak prawidłowo udokumentować wymianę kulturalną. Dopiero wtedy możesz bezpiecznie stosować zwolnienie z WHT.

Dziś przekażę Ci kilka ważnych wskazówek odnośnie opodatkowania honorariów artystów-przedsiębiorców. Niektóre z nich poruszyłem we wpisie Wynagrodzenie artysty z pośrednictwem agencji.

Honoraria artystów-przedsiębiorców

Czy musisz pobrać WHT od honorarium artysty-przedsiębiorcy? Aby to ustalić, warto sprawdzić kilka kwestii.

Musisz najpierw ustalić, do jakiej kategorii dochodów/przychodów należy wynagrodzenie artysty. Jeśli jest to honorarium za artystyczne wykonanie w ramach działalności gospodarczej, musisz sprawdzić treść właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jako przykład wezmę umowę z Japonią.

Dlaczego?

Za chwilę się przekonasz.

Art. 17 ust. 1 Umowy z Japonią brzmi następująco:

“Bez względu na postanowienia artykułu 14 i 15, dochody uzyskiwane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, występującą w charakterze artysty, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego lub muzyka, albo też sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie. Jednak dochód taki będzie zwolniony, spod opodatkowania w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli taka działalność wykonywana jest przez osobę mającą miejsce zamieszkania w pierwszym wymienionym Umawiającym się Państwie, zgodnie ze specjalnym programem wymiany kulturalnej, uzgodnionym między Rządami obu Umawiających się Państw.”

Przepis ten wskazuje jedną bardzo ważną kwestię. Jeśli wypłacasz wynagrodzenia na rzecz artysty japońskiego, powyższy przepis może nie mieć zastosowania.

Dlaczego?

Kluczowe w tym zakresie jest sformułowanie “bez względu na postanowienia artykułu 14 i 15″. Oznacza ono, że dochody artysty musisz opodatkować na podstawie art. 17 umowy  niezależnie od postawień umowy, które dotyczą opodatkowania wolnych zawodów (art. 14) i  pracy najemnej (art. 15). Jak widzisz, wskazane postanowienie nie odnosi się wprost do zysków przedsiębiorstw. Może więc honoraria artystów-przedsiębiorców nie są opodatkowane na podstawie powyższego przepisu?

Korzystne interpretacje

Na taką możliwość wskazują pojawiające się powoli interpretacje indywidualne. Organy podatkowe uznają, że honoraria artystów-przedsiębiorców, przy takim brzmieniu umowy jak w przypadku umowy z Japonią należy klasyfikować jako zysk przedsiębiorstw. A w takiej sytuacji nie musisz więc pobierać WHT.

Takie stanowisko prezentuje ostatnio Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej:

“zyski zagranicznego przedsiębiorcy z tytułu wykonywania działalności artystycznej w Polsce, nieprowadzącego tej działalności poprzez położony w Polsce zakład będą – stosownie do treści art. 7 ust. 1 umowy polsko-japońskiej – podlegać opodatkowaniu w Japonii.”

(interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 marca 2019 r., nr 0115-KDIT2-1.4011.17.2019.2.MST).

Takich umów jest znacznie więcej. Warto więc przyjrzeć się rezydencji artystów, z którymi bezpośrednio zawierasz umowy. Jeśli bowiem pochodzą oni z kraju, który ma z Polską podobną umowę, możesz uniknąć poboru podatku u źródła od ich wynagrodzeń.

Pamiętaj, że aby skorzystać z braku obowiązku poboru WHT na podstawie umowy:

  • musisz posiadać oryginalny certyfikat rezydencji artysty,
  • artysta musi być rzeczywistym odbiorcą wynagrodzenia,
  • musisz dochować należytej staranności  weryfikując rezydencję artysty oraz jego prawo do zwolnienia z WHT.

Warto pamiętać też, że w Twojej konkretnej sytuacji, wskazane może być również uzyskanie własnej interpretacji indywidualnej. Jeśli potrzebujesz pomocy w tym zakresie, po prostu skontaktuj się ze mną.

A poniżej zdjęcie z weekendowego zwiedzania. Odwiedziłem Muzeum Farmacji im. Antoniny Leśniewskiej. Na niewielkiej przestrzeni znajdziesz tam odtworzone wnętrze apteki z kolekcją mebli, narzędzi i naczyń. A dodatkowo jeden z dwóch ocalałych egzemplarzy jej wspomnień z 1901 r. Muzeum otrzymało w tym roku nominację do nagrody Europejskiego Muzeum Roku. Warto zajrzeć tam choćby na chwilę.

Honoraria artystów-przedsiębiorców

Kolekcja ampułek – Muzeum Farmacji im. Antoniny Leśniewskiej

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy podatkowej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 509 509 974 e-mail: wpietrasiewicz@mvptax.pl

W mojej praktyce pytanie o alternatywny prewspółczynnik w instytucji kultury pojawia się dosyć często. Czy można go stosować? W jakich okolicznościach? Czy jest on korzystniejszy od podstawowej metody liczenia prewspółczynnika?

Dziś postanowiłem przekazać ci kilka wskazówek dotyczących tego czy można stosować alternatywny prewspółczynnik w instytucji kultury.

A moment na ten wpis nie jest przypadkowy 🙂

W zeszłym tygodniu miałem przyjemność prowadzić przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie jedną z pierwszych spraw dotyczących możliwości stosowania alternatywnego prewspółczynnika w instytucji kultury.

Czy z sukcesem?

O tym za chwilę!

Prewspółczynnik – metoda podstawowa

O samym prewspółczynniku i jego kalkulacji wspominałem już na moim blogu kilka razy.

O wątpliwościach odnośnie tego czy wszystkie instytucje kultury powinny go stosować wspominałem m.in. we wpisie Instytucje kultury jednak z prewspółczynnikiem?Instytucje kultury jednak bez prewspółczynnika? Kwestia ta budzi ogromne kontrowersje. Zapewne dopiero Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnie czy wszystkie instytucje kultury muszą stosować prewspółczynnik.

Natomiast kilka wskazówek jak policzyć prewspółczynnik znajdziesz we wpisie Jak policzyć prewspółczynnik? Pomoże Ci on policzyć prewspółczynnik w oparciu o metodę z Rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Rozporządzenie).

Samo policzenie prewspółczynnika zgodnie ze wzorem zaproponowanym w Rozporządzeniu budzi uzasadnione wątpliwości. Te najistotniejsze wiążą się z kwestią uwzględniania dotacji w mianowniku prewspółczynnika. Postaram się poruszyć te kwestię w jednym z kolejnych wpisów.

Niezależnie od wskazanych wątpliwości wzór ministerialny jest bardzo niekorzystny dla instytucji kultury. Ogranicza bowiem prawo do odliczenia podatku naliczonego nawet o kilkadziesiąt procent.

Czy możesz więc zastosować inną metodę kalkulacji prewspółczynnika w swoich rozliczeniach?

Alternatywny prewspółczynnik w instytucji kultury

Ustawa o VAT teoretycznie daje możliwość stosowania alternatywnego prewspółczynnika. Jeżeli uznasz, że ministerialny sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice Twojej działalności i dokonywanych nabyć, możesz zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji (art. 86 ust. 2h ustawy o VAT).

Teoretycznie na podstawie ustawy o VAT możesz wybrać metodę kalkulacji prewspółczynnika, która najlepiej odzwierciedla profil Twojej instytucji kultury. Alternatywny prewspółczynnik w instytucji kultury możesz policzyć bazując na sposobie wykorzystania obiektu, w oparciu o powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej. Możesz również ustalić dowolną inną metodę.

Musisz jednak spełnić jeden istotny warunek: Twoja metoda powinna lepiej odzwierciadlać specyfikę Twojej działalności niż metoda ministerialna.

Tyle ustawa o VAT.

Organy podatkowe mają jednak inne zdanie. W większości interpretacji indywidualnych, z którymi się zetknąłem, organy podatkowe wskazywały, że to metoda wynikająca  z Rozporządzenia jest najwłaściwsza.

Tak też było w sprawie, którą prowadzę dla jednej z instytucji kultury.

Zapytaliśmy, czy instytucja kultury może stosować do odliczenia VAT w jednym ze swoich obiektów prewspółczynnik oparty o faktyczne wykorzystanie obiektu. Jako że obiekt był wykorzystywany głównie do działalności opodatkowanej VAT (usługi wstępu), wyliczony przez instytucję prewspółczynnik był wyższy o kilkadziesiąt procent od tego kalkulowanego zgodnie z Rozporządzeniem.

Jak zapewne domyślasz się, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie zaakceptował zaproponowanej przez instytucję metody. Przede wszystkim podkreślił, że najwłaściwszą metodą jest ta wynikająca z Rozporządzenia. Uznał, że ona najlepiej odzwierciedla specyfikę działania instytucji kultury. Uznał więc, że alternatywny prewspółczynnik oparty o faktyczne wykorzystanie obiektu nie jest właściwy.

Sprawa trafiła więc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (WSA).

Ważne orzeczenie

W zeszłym tygodniu miałem rozprawę w tej sprawie (sygn. I SA/Kr 376/19). Choć oczywiście nie ma jeszcze pisemnego uzasadnienia, to sprawa zakończyła się pozytywnie 🙂

W uzasadnieniu ustnym WSA potwierdził, że alternatywny prewspółczynnik w instytucji kultury jest dopuszczalny. Co więcej, metoda oparta na faktycznym wykorzystaniu obiektu lepiej odzwierciedla specyfikę działalności instytucji kultury i rolę obiektu. Z tych przyczyn należy dopuścić zastosowanie alternatywnego prewspółczynnika i odrzucić metodę z Rozporządzenia.

WSA podkreślił, że metoda z Rozporządzenia nie uwzględnia w sposób właściwy zakresu wykorzystania obiektu do działalności opodatkowanej VAT.

Nie wiem, czy organ zamierza zaskarżyć ten wyrok. Nie mogę tego wykluczyć. Wszystko będzie jasne za mniej więcej 2 miesiące. Mam jednak nadzieję, że ten wyrok będzie początkiem pozytywnych wyroków dla instytucji kultury, tak jak to stało się w przypadku alternatywnego prewspółczynnika dla gmin.

A poniżej – pamiątka mojej kolejnej wizyty na Dolnym Śląsku – Zespół klasztorny opactwa cysterskiego w Henrykowie. moja wizyta w Henrykowie nie była przypadkowa. Bardzo chciałem zobaczyć miejsce, gdzie powstała Księga Henrykowska – jeden z najstarszych zabytków piśmiennictwa polskiego. Udało się 🙂

Opactwo cystersów

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy podatkowej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 509 509 974 e-mail: wpietrasiewicz@mvptax.pl

Prewspółczynnik przed 2016 r.?

Wojciech Pietrasiewicz21 maja 2019Komentarze (0)

Prewspółczynnik przed 2016 r.? Takie pytanie możesz sobie zadać po ostatnim wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 8 maja 2019 r. w sprawie C-566/17. O prewspółczynniku w działalności kulturalnej pisałem już wiele razy. Więcej szczegółów znajdziesz tutaj.

Jakiś czas temu przygotowałem również informator dotyczący prewspółczynnika. Znajdziesz go tutaj.

Zapewne pamiętasz bardzo ważną uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 2011 r. Dotyczyła tego, czy w sytuacji braku szczególnych przepisów określających prewspółczynnik przed 2016 r., konieczne jest proporcjonalne odliczenie VAT od zakupów związanych z działalnością opodatkowaną i czynnościami niepodlegającymi VAT.

W uchwale NSA wskazał jednoznacznie, że:

“W świetle przepisów art. 86 ust. 1 oraz art. 90 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., nr 54, poz. 535, ze zm.) czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie mogą wpłynąć na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu art. 90 ust. 3 powołanej wyżej ustawy.”

(uchwała NSA z 24 października 2011 r., sygn. I FPS 9/10).

Podstawą takiej tezy było to, że przy braku jednoznacznych przepisów wskazujących sposób proporcjonalnego odliczenia VAT, nie można “karać” podatników brakiem prawa do odliczenia. Naruszałoby to bowiem zasadę neutralności.

Po prawie 8 latach sprawa wróciła na wokandę – tym razem sądów unijnych.

Zagadnienie przed TSUE

Związek Gmin Zagłębia Miedziowego prowadził działalność w zakresie gospodarowania odpadami na terenie gmin-członków związku. Jednocześnie Związek świadczył usługi dodatkowe na rzecz podmiotów prywatnych. Usługi te nie generowały jednak wysokich obrotów. We wniosku o interpretację Związek zapytał więc, czy ma pełne prawo do odliczenia VAT związanego zarówno z działalnością gospodarczą jak i aktywnościami w interesie członków Związku. Podstawowym argumentem dla Związku był brak przepisów określających zasady proporcjonalnego odliczenia w tej sytuacji. Prewspółczynnik przed 2016 r. nie był określony w przepisach ustawy o VAT.

Po negatywnej interpretacji, sprawa trafiła do sądu administracyjnego. Ten z kolei skierował pytanie do TSUE.

Wyrok TSUE

W swoim wyroku TSUE podkreślił przede wszystkim, że:

“sam brak takich uregulowań we właściwych przepisach podatkowych nie oznacza, że podatnik ma prawo odliczyć w całości VAT obciążający te wydatki również w odniesieniu do części podatku naliczonego, która jest związana z transakcjami nieobjętymi wspólnym systemem VAT. Przyznanie takiego prawa do pełnego odliczenia skutkowałoby rozszerzeniem zakresu tego prawa, wbrew podstawowym zasadom wspólnego systemu VAT.”

TSUE podkreślił również, że przepisy techniczne nie są niezbędnym wymogiem do zastosowania przez podatnika odliczenia proporcjonalnego, o ile może on określić kwotę VAT naliczonego podlegającego odliczeniu bazując na dostępnych przepisach. Zdaniem TSUE brak takich przepisów nie uniemożliwia kalkulacji prewspółczynnika, gdyż podatnik ma możliwość uzyskania interpretacji organów podatkowych. Dodatkowo zdaniem TSUE są dostępne metody wyboru podziału podatku naliczonego na ten związany z działalnością gospodarczą i działalnością niemającą celu gospodarczego. Ostatecznie, czy podatnik istotnie ma taką możliwość zweryfikuje sąd krajowy.

Prewspółczynnik przed 2016 r.?

Zdaniem TSUE, brak przepisów określających zasady liczenia prewspółczynika nie zwalnia podatnika z obowiązku proporcjonalnego odliczenia VAT.

Czy to oznacza prewspółczynnik przed 2016 r. powinien mieć powszechne zastosowanie? Niestety nie można wykluczyć, że tak. Niestety nie znam jeszcze oficjalnego stanowiska Ministra Finansów w sprawie wyroku.

Biorąc pozytywną uchwałę NSA i dotychczasową praktykę, wydaje się, że konkluzje wyroku TSUE nie powinny wpłynąć na przeszłe rozliczenia VAT.

Pełną treść wyroku znajdziesz na stronach Trybunału Sprawiedliwości UE.

A poniżej efekt moich ostaniach krajoznawczych przygód. Widok z wieży Zamku Grodno. Średniowieczny zamek powstał najprawdopodobniej w XIII lub XIV. Pierwszy dokument wymieniający zamek pochodzi z 1315 r. Kilkakrotnie przebudowywany, częściowo zniszczony w trakcie wojny trzydziestoletniej. Nadal jednak możesz zobaczyć tam wyjątkowy budynek, bramy, budynek kaplicy i kilka komnat zamkowych. Jeśli jesteś na Dolnym Śląsku, warto tam zajrzeć.

Zamek Grodno

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy podatkowej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 509 509 974 e-mail: wpietrasiewicz@mvptax.pl